Margir hafa barist í dag.
Margir hafa dáið.
Tvær ættir mæta hvor annarri,
en um síðir stendur sérhver maður sjálfur
og einn.
Eldur brennur í brjóstum þeirra.
Og þessi eldur bindur þá í lokabardagann!
Kljúfið himinn með hljóði bræði ykkar!
Byrjið!
Í lok Spartacus: Gods of the Arena
var bardaginn færður upp á næsta stig.
Framleiðsluteyminu var falið að gera atriðið raunverulegt.
Hrífandi að umfangi og byggingu,
reyndist lokabardaginn á milli ætta Batiatusar og Soloniusar
vera risavaxið kvikmyndaverkefni.
STEVEN S. DEKNIGHT framleiðandi / höfundur
Maður sér ekkert sem er svona flókið í sjónvarpi.
Þetta er gríðarstórt og nær hámarki
í umfangsmesta bardaga á leikvanginum sem við höfum gert til þessa.
Mesta áskorunin er að taka upp þættina
RICK JACOBSON framleiðandi
og það er vegna umfangs þáttanna,
hve leikararnir eru margir og hve atgangurinn er mikill.
Hönnun allra bardaga í þáttunum krefst
ótrúlega mikillar nákvæmni.
Lokabardaginn neyddi
Allan Poppleton og áhættuþjálfara hans
til að færa hasarinn upp á nýtt stig.
Það er erfitt, sérstaklega í síðasta þættinum
ALLAN POPPLETON yfirmaður áhættuatriða
í þessari röð, sem er mjög stórt atriði,
og sem er heilmikil vinna.
Sem betur fer erum við með frábæran áhættuhóp
sem kom mér stöðugt á óvart.
Það sem er í handritinu verður miklu betra
þegar þeir koma höndum yfir það.
Þessir menn eru á meðal þeirra bestu
sem ég hef unnið með, á meðal þeirra bestu í heimi.
Þeir taka það sem er á blaðsíðunni
og vinna úr túlkun sinni á því.
Sérhver leikari og áhættuleikari fékk öfluga þjálfun
til að búa alla undir hinar ströngu líkamlegu kröfur
sem kvikmyndun þáttanna gerði.
Fyrsta vikan í æfingabúðunum var ofsaleg.
Maður mætti klukkan átta á morgnana
og svo var hádegismatur klukkan hálfeitt.
Þessa fjóra og hálfan tíma var maður rekinn áfram.
Það snerist allt um að tengja heilann við líkamann.
Því meiri undirbúning sem þeir fá þeim mun betri verða þeir
og ólíklegri til að slasa sig.
Fyrir utan strangar grunnæfingar í leikfimi,
þolæfingar, blandaðar bardagaíþróttir
og grunnatriði vopnaburðar,
er eðlislægur hluti æfingabúðanna
sem er mjög mikilvægt fyrir alla sem þátt taka.
Ef satt skal segja eru æfingabúðirnar
sennilega skemmtilegasti hluti starfsins,
því allir ná vel saman.
Það sem æfingabúðirnar byggja upp...
Auðvitað reynum við að losna við spikið og byggja upp vöðvana
en þær mynda mjög góðan liðsanda.
Líkamleg þjálfun setur alla á sama plan.
Allir þekkja veikleika allra hinna
og maður ber meiri virðingu fyrir öllum,
sem er gott.
Það er eins og maður sé orðinn barn aftur,
í bakgarðinum með trésverð
að höggva í vin sinn og reyna að láta honum blæða.
Traustið tengir leikarana saman og þeir komast á næsta stig
með því að læra sérstakar hreyfingar hvers bardaga.
Hvert skref eða högg er samið, þjálfað, æft
og síðan fínstillt áður en tökur hefjast.
Við reynum að breyta mikið til
því hjá almenningi eru blandaðar bardagaíþróttir mjög vinsælar
svo við reynum að nota köst, byltur og lása
sem fólk sem fylgist með svona íþróttum kannast við.
RICK JACOBSON framleiðandi
Al leiðir þá í gegnum þetta,
brýtur allt upp í litla hluta...
Við byrjum á að byggja það mjög hægt upp
og svo förum við yfir í mikinn hraða
þegar við höfum eytt mörgum dögum í sjálfan bardagann.
Þetta er dans. Maður verður að kunna taktinn.
Og svo verður maður að vinna með þeim sem er á móti manni
og finna hrynjandina sem virkar.
Þrátt fyrir undirbúninginn
er alltaf hætta á að einstaka slys eða mistök
eigi sér stað við framleiðslu af þessu umfangi.
Ég hef nokkrum sinnum fengið spark í rassinn.
Ég held að þú hafir brotið tönnina í mér.
Guði sé lof fyrir nuddarana.
Vonandi kunna allir sem heima sitja að meta
hve mikið við leggjum í þennan bardaga.
Þegar maður horfir á þetta hugsar maður: " Ég get þetta."
Eða: " Þetta væri ekki erfitt." "Þetta væri í lagi."
Svo kemur maður á staðinn...
Eins oft og við getum teflum við leikara á móti staðgengli.
Það er bara af öryggisástæðum.
Auðvitað viljum við stundum
sjá báðar persónurnar saman
eftir því hvernig skotið er sett upp.
Ég hef slegið einn af áhættuleikurunum,
með rangri hreyfingu,
og það sýnir hve auðvelt er að gera mistök,
jafnvel þótt maður sé vanur.
Það góða við það er
að maður lærir að hægja á sér og ná hreyfingunni rétt.
Að ná hreyfingunni rétt var nauðsynlegt
þegar úrslitabardaginn var kvikmyndaður.
Allan og hópur hans hönnuðu 20 manna orrahríð
með brugðnum sverðum, bardagamönnum í vörn
og myndavélum inni í miðri þvögunni.
Sérhver maður í hringnum varð að vita, ekki bara sinn stað,
heldur líka allra annarra.
Þetta er mögnuð framleiðsla. Hún er öfgakennd,
ekki bara fyrir áhorfendur heldur líka fyrir leikarana.
ALLAN POPPLETON yfirmaður áhættuatriða
Það er leiðinlegt að vera alltaf með sverð og skildi.
Við reynum að nota mismunandi vopn,
sérstaklega í síðasta þættinum með gaddakylfur, tvíeggja axir,
stríðshamra, mismunandi hluti sem þið hafið ekki séð.
Við reynum að halda þessu fersku
og þar eigum við Al og mönnum hans mikið að þakka.
Þeir lögðu sig fram og þeir eru mjög hæfileikaríkir.
Þeir reyna sífellt að færa út kvíarnar
hvað varðar það sem er gert.
Svo það er ekki bara " farið inn og notið flottustu hreyfingarnar" .
Og helber stærðin og sjónarspilið
STEVEN S. DEKNIGHT framleiðandi / höfundur
í þessum lokabardaga er sannarlega meiriháttar.
Þýðandi: Gísli Ragnarsson
Icelandic